ฉันจำได้ว่าฉันเคยตัวเล็กมาก
เล็กเกินกว่าจะมองพ้นขอบโต๊ะ
ที่บ้านมีลูกโลกหิมะ
ฉันจำได้ว่ามีเพนกวินอยู่ในลูกแก้ว
เขาอยู่เพียงลำพังเดียวดาย ฉันนึกเป็นห่วงเขา
อย่าห่วงเลยลูก มันมีความสุขดีแล้ว
มันอยู่ในโลกที่สมบูรณ์แบบ
สัมผัสแค้นจากสวรรค์
ดูนั่นสิ ซูซี่ คิว
"รวมเรื่องสั้นของกามูส์"
"การดูแลเด็กและทารก"
"12 ปีต่อมา"
"สารานุกรมตำรับอาหารฝรั่งเศส"
จำได้ว่าฉันได้กล้องถ่ายรูปเป็นของขวัญวันเกิด
ฉันชอบวินาทีที่กล้องจับภาพชีวิตไว้ ก่อนมันจะจากไป
นั่นคืออาชีพในฝันที่ฉันอยากเป็น
ช่างภาพสารคดีสัตว์ป่า
โทษค่ะแม่
ฉันจินตนาการว่าเมื่อฉันโต
ฉันจะแอบตาม... ถ่ายช้างกับแรด
แต่ตอนนี้...แอบถ่ายเกรซ ทาร์คกิ้งก็พอใจแล้ว
เเปลกนะคะ ความทรงจำของคนเรา
ฉันจำได้ว่าเคยไปหลุมขยะในไร่คอนเนอร์กับพ่อ
มันน่าพิศวงนะกับการที่โลกเขมือบกินสิ่งของ
ฉันจำได้ผู้หญิงที่อาศัยอยู่ที่นั่น...รูธ คอนเนอร์ส
เพื่อนๆ ที่โรงเรียนหาว่าเธอเพี้ยน
ตอนนี้ฉันรู้แล้ว เธอเห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น
นับสามแล้วถีบนะ? พร้อมแล้ว?
หนึ่ง...สอง...สาม!
และฉันจำได้ เรื่องเลวร้ายที่สุดในครอบครัวเรา
ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยด้วย!
แม่?
อยู่ไหนกันน่ะ? บัคลีย์ ลุกขึ้นสิ
โอ แย่แล้ว! พ่ออยู่ไหน?
วันที่น้องชายของฉันหยุดหายใจ
บัคลีย์!
บัคลีย์! เกิดอะไรขึ้น?
เขากินกิ่งไม้ติดคอ!
ระวัง!
บ้ารึเปล่า?
ขอโทษค่ะ!
นั่นมัน...
บัคลีย์
ลูกไม่เป็นไรนะ? ไม่เป็นไรนะ ลูกแม่
ฉันจำได้ถึงประกายตาของพ่อแม่...ความโล่งใจ
ผมผิดเอง ผมจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก
เราไม่ใช่คนพวกนั้นหรอก
คนโชคร้ายที่เจอเรื่องร้ายๆ อย่างไม่มีเหตุผล
คติชาวพุทธ ถ้าเราช่วยชีวิตคน...
คุณยายลินน์ทำนายว่าฉันจะอายุยืนและมีความสุข
เพราะฉันช่วยชีวิตน้อง
และเหมือนเคยค่ะ คุณยายลินน์พูดผิด
ฉันนามสกุลแซลมอน เหมือนปลาแซลมอน
ฉันชื่อซูซี่
ฉันอายุสิบสี่ตอนที่ฉันถูกฆาตกรรม
เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ปี 1973
ต่อไป คริสตัลในชุดมินิสเกิร์ตปราดเปรียว
นี่คือยุคก่อนที่รูปเด็กหายจะติดประกาศบนกล่องนม
หรือเป็นข่าวใหญ่ในหน้าหนังสือพิมพ์
ยุคที่ผู้คนยังเชื่อว่าเรื่องอย่างนี้จะไม่เกิดขึ้น
ชุดนี้จะช่วยรูปร่างคุณให้ดูมีส่วนโค้งส่วนเว้า
หากคุณมีดี ทำไมไม่โชว์ล่ะ? วิ่งช้าๆ
บัคลีย์
พ่อ ดูสิฮะ
นั่นไงรถไฟ ว้าว!
"เซเว่นทีน"
ใครเหรอ? แล้วเขาชอบหลานด้วยรึเปล่า?
คุณยายล่ะก็...รุ่นพี่ที่โรงเรียนค่ะ
เขาไม่รู้จักหนูหรอก
คมเข้มนะ
คุณยายอย่าล้อหนูได้มั้ยคะ
หลานปลอดภัย เขาเข้าร้านแผ่นเสียงไปแล้ว
ฉันยังไม่ปลอดภัย
มีผู้ชายแถวบ้านจับตาดูฉันอยู่
ถ้าฉันไม่วอกแวกเกินไป
คงผิดสังเกตอะไรบ้าง
เพราะเรื่องทำนองนี้ทำให้ฉันขนลุกซู่
ฉันมัวคิดถึง
แต่ขนตายาวงอนของเรย์ ซิงห์
ที่ฉันแอบนับเล่นในห้องสมุด...
ระหว่างที่เขาอ่านนิยาย "รักต้องห้ามแห่งนครปารีส"
โศกนาฏกรรมรักรันทดที่สุดในโลก
แล้วนี่เคยจูบกันรึยัง
ทำไมล่ะ? คนเราชอบกัน จะรอช้าอะไร?
หนูกลัวว่าหนูจะจูบไม่ได้เรื่อง
จุมพิตแรกของยาย...
เกิดขึ้นกับผู้ชายที่โตกว่า
หลานจะไม่แฉยายใช่มั้ย? ไม่หรอกค่ะ
มันเป็นยังไงคะ จูบน่ะเหรอ
อ๋อ มันก็สวยสด งดงาม ดูดดื่ม
ยายใช้เวลานานกว่าจะรู้ว่าจุมพิตแบบนั้น
มันเกิดขึ้นครั้งเดียวในชีวิต
ซูซี่...
สนุกกับชีวิตเถอะนะ
ไม่ใช่คุณโอไดเวอร์หรอก
แม้ว่าเขาดูน่าสงสัย
คุณโอไดเวอร์ไม่เคยทำร้ายใคร
หนึ่งปีครึ่งหลังจากที่ฉันตาย ลูกสาวคุณโอไดเวอร์เสียชีวิต
เธอเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว
แต่ฉันไม่เคยเห็นเธอบนสวรรค์ของฉัน
มองหนูค่ะ! เดี๋ยวเราไปจ้ะลูก
แป๊บนึง
ฆาตกรที่ฆ่าฉันคือผู้ชายข้างบ้าน
ขอบคุณมาก ระวังนะลูก
ฉันเคยถ่ายรูปเขา ตอนที่เขายืนคุยกับพ่อแม่ฉันริมรั้ว
แม่คะ! ว่างๆ แวะมาทานกาแฟนะคะ
ฉันตั้งใจถ่ายดอกไม้ แต่เขาติดเข้ามา
ขอบคุณสำหรับดอกไม้
เขาก้าวเข้ามา ทำลายรูปนั้น
เขาทำลายมากมายหลายสิ่ง
ลูกถ่ายรูปอะไรน่ะ?
ทุกอย่างค่ะ
มองหนูค่ะ!
แม่คะ!
ยิ้ม!
มองกล้อง!
ทางนี้!
เฮ้ มองหนูค่ะ!
แม่คะ!
พ่อ มองทางนี้! ทางนี้!
โอเค พร้อมแล้วนะ
คลาริสซ่าปิ๊งพ่อล่ะ
คนไหนคือคลาริสซ่า
ผมสีทอง ทาตาสีฟ้าแปร๊ด
พ่อเค้าเปิดร้านอาหารริมหาด
คนตัวสูงๆ?
ไม่สูงค่ะ ใส่รองเท้าส้นตึก
เธอไม่รู้ว่าพ่อเป็นนักบัญชี
มันเป็นปมด้อยของพ่อซีนะ
และพ่อชอบทำโมเดลในขวดแก้ว
ก่อนแต่งงานกับพ่อ แม่เคยรู้มั้ยคะ
ว่าพ่อคลั่งไคล้ของพวกนี้
ซูซี่ งานอดิเรกเป็นสิ่งที่ดี มันสอนใจเรา
สอนว่า...?
ถ้าเราเริ่มอะไรแล้ว...สานต่อให้จบ
อย่าหยุดจนกว่ามันจะดี
แล้วถ้ามันไม่ดี เราก็ทำใหม่
ทำไปจนกว่าจะดี
วิถีมนุษย์ มันเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด
ปู่สอนพ่อทำเรือในขวดแก้ว พ่อก็กำลังสอนลูก
เรากำลังทำงานสร้างสรรค์ สำหรับเรา มันคือสิ่งพิเศษ
หนูรู้ค่ะ
ลูกเป็นผู้ช่วยกัปตันของพ่อ ซูซี่ คิว
สักวันหนึ่งทั้งหมดนี้จะเป็นของลูก
แจ็ค! ซูซี่! กินข้าว!
เดี๋ยว เดี๋ยว!
พร้อมแล้วนะ
นิ่งๆ เลยนะ
เอาละ กะลาสี ปล่อยเรือได้!
นั่นล่ะสิ่งที่เรียกว่าสวยงาม
ไปเร็ว
รกไปหมด! ดูสภาพห้องสิ
คืนนี้เก็บให้เรียบเลยนะ
ได้ค่ะแม่ เราต้องเอาฟิล์มกล่องนี้ไปล้าง
ซูซี่ ลูกใช้ฟิล์มหมดเลยเหรอ
ลูกรู้มั้ยว่าค่าล้างรูปทั้งหมดเท่าไหร่
ไม่ๆ แม่ไม่อนุญาต เลิกคุยกันเลย
ขอบคุณที่ช่วย... กดอาชีพหนูทิ้งชักโครก
พูดเกินไปแล้วนะ อะไรชักโครก?
ลูกใช้ฟิล์มที่เราให้วันเกิดหมดเลย
หมดเลยเหรอ เกลี้ยงทุกม้วน
ซูซี่ งานสร้างสรรค์เป็นอาชญากรรมในบ้านนี้
เอาล่ะๆ เราล้างเดือนละม้วนนะ
เดือนละม้วนเหรอ
กว่าจะได้รูปหมด หนูก็แก่เป็นคุณป้า
ฟิล์มลูก 24 ม้วน ใช่มั้ย
ล้างอัดม้วนละ $2.99, รวมเป็น $71.76
ผมคิดว่ามันก็แฟร์นะ... แหม ที่รัก
...หรือเปล่า?
นี่แหละที่ฉันรักคุณ
ขอเลย
อย่าสวีทกันที่โต๊ะกินข้าวได้มั้ยคะ
ได้ค่ะ แล้วแต่คุณลูกเจ้าขา
กินซะ
ไม่มีไซเรน เจ้าโง่ มันเป็นรถผสมซีเมนต์
อย่าว่าน้องโง่
เจ้าตัวเล็ก อย่าให้ซีเมนต์หก ขอร้อง
ไม่ใช่ซีเมนต์ นี่ข้าวโอ๊ตฮะ
ไปโรงเรียนได้แล้ว
บายค่ะพ่อ บาย ซูซี่
ซูซี่
อะไรคะ?
หมวกใบใหม่ของลูกไง
หนูนึกว่าแม่เลิกถักไหมพรมแล้ว
แม่ยังถักอยู่ อยากได้สักใบมั้ยเราน่ะ?
หยิบถุงมือรึยัง
ใส่ถุงมือซะสาวน้อย
ซูซี่! ซูซี่ ใส่หมวกด้วย! อากาศหนาว
ฮอลิเดย์ เข้าบ้าน! ฮอลิเดย์ เข้ามา!
ซูซี่สวยแหวกกระแส!
เงียบน่า ฉันชมจริงๆ พี่ใส่สวยดี
จะให้อายคนเขาไปถึงไหนนะ
แม่ดูอยู่รึเปล่า มั้งพี่
เร็วๆ สายแล้ว
อาทิตย์หน้า...ส่งการบ้าน
"โอเทลโล่" นี่มันอะไร? ชื่อลูกอมมินท์?
หมอนั่นทาหน้าดำดูโง่จะตาย!
ใคร? คนที่ชื่อสองคำน่ะ
ลอเรนซ์ โอลิเวียร์ เห่ยเป็นบ้า!
ฉันรู้ คลาริสซ่า
ไปได้แล้ว ฉันคุยกับซูซี่อยู่
รอตั้งนานชมรมหนังห่วยๆ
ฉันจะไปแล้ว
ฉันก็ดีใจที่เจอเธอ ไบรอัน
จะไปไม่ไป?
ได้ ไปสิ
เจอกันนะ ซูซี่
เฮ้ ซูซี่
หวัดดี เรย์
เธอคิดยังไงกับ แขกมัวร์
ใคร?
โอเทลโล่
อ๋อ คือ ฉันว่า...
เขาสุดยอดมากเลย
ฉันหมายถึง เขาน่าทึ่งสุดๆ เลยล่ะ
ฉันรักละครเรื่องนี้
นั่นเป็นอีกอย่างที่เรามีเหมือนกัน
เรามีอะไรเหมือนกันอีกเหรอ
เธอไม่รู้เหรอ
โอ๊ะ บ้าจัง!
ไม่เป็นไร ฉันช่วยเก็บ
หนังสือโง่ๆ นี่ ฉันไม่ได้อ่านนะ
ซูซี่
วันเสาร์เธอจะทำอะไร?
เธอมาจากอังกฤษจริงๆ เหรอ
จริงสิ
เธอสวยนะ ซูซี่ แซลมอน
นี่มันลามก!
เธอฟังครูพูดรึเปล่า
หุ่นสอนกายวิภาคนี่ไม่มีหน้าอก!
มันก็ไม่มีตากับปาก ครูยังสั่งให้วาดหน้า
ส่วนเกินกายวิภาคของเธอ
ทำให้เอลลิสคึก
เขาขโมยรูปไปเอง
ใช่ และรูปโป๊ของเธอถูกแจกไปทั่วโรงเรียน
ไปที่อื่นไป
หนูขอรูปคืนค่ะ! ไม่มีทางหรอก!
ไม่ได้ยินครูสั่งเหรอ ซิงห์ ไป!
วันเสาร์สิบโมง เจอกันที่ห้างฯ
ไปสิ!
ตรงไหนล่ะ? ศาลาคนรอ
รายได้เพื่อกองทัพอากาศเหรอ
หวัดดี พ่อ!
หวัดดีค่ะพ่อ
อย่าๆๆ
สู้ไม่ไหว พ่อหายใจไม่ออก!
วันนี้เป็นไงที่รัก ดีค่ะ บัคลีย์ ไปล้างมือ
ไปลูก
ซูซี่มาด้วยรึเปล่า
เปล่า ลูกกลับช้า
ลินด์ซีย์ ลู พี่สาวของลูกล่ะ?
พี่ซูซี่ อ๋อ อยู่ดูหนังที่ชมรม
เย็นนี้มีอะไรทาน?
ว้า ปิ๋ว!
แช่งให้เป็นการบ้านของเธอเลยนะ
ลูกสาวบ้านแซลมอนใช่มั้ย
ใช่ค่ะ
จำฉันได้มั้ย
เราอยู่บ้านใกล้ๆกัน หลังสีเขียว
ฉันฮาร์วีย์ จำได้มั้ย?
สวัสดี เธอเป็นไงบ้าง
พ่อแม่สบายดีมั้ย เอ่อ...สบายดีค่ะ
ดีแล้ว ฝากสวัสดีด้วย
บังเอิญมาเจอเธอนี่เหมาะเลย
ฉันสร้างอะไรไว้อย่าง อยากได้ความเห็น
ไปดูหน่อยได้มั้ย
คุณฮาร์วีย์คะ หนูต้องรีบกลับบ้าน
เหรอ? โอเค
ฉันทำเหนื่อยมาก
ตื่นเต้นอยากชวนให้คนดู
ช่างเถอะ
ฉันชวนเด็กอื่นๆ ก็ได้
เขาต้องตื่นเต้นมาก
จริงเหรอ
จริงสิ มันเจ๋ง มันเนี้ยบสุดยอดเลย
มาน่า แค่สองนาทีเอง
ไหนๆเธอก็กลับบ้านช้าอยู่แล้ว
ไม่เห็นมีอะไรเลยค่ะ
ไม่เห็นเหรอ
เธอช่างสังเกตอีกสักนิดสิ ซูซี่
นี่อะไรคะ?
ล้างมือแล้ว แปะมือ!
ยังเปียกอยู่เลย เอาละ
ขอบคุณค่ะแม่ แม่ลืมส้อม
ผมไม่กินถั่ว
เม็ดเดียวนะ? เม็ดเดียวเองเหรอ
เจ๋งใช่มั้ยล่ะ เหอ?
พอร์คช็อปมั้ยลูก?
ค่ะ ขอบคุณค่ะ ร้อน ร้อน!
นั่งกินดีๆ แบบพี่ลินด์ซีย์
ก็เค้าแก่แล้ว
นี่จ้ะลูก
ฉันสร้างไว้ให้เด็กๆ แถวนี้
ฉันกะว่า... จะให้เด็กๆ เป็นบ้านชมรมไว้รวมแก๊งกัน
เธออยากลองเป็นคนแรกมั้ยล่ะ
ได้เหรอคะ ได้สิ ลงไปเลย
สนุกอยู่แล้ว ลงไปเลย
ข้าวโพดติดปนกับถั่ว
ถ้าลูกกินสองอย่าง พ่อให้ไปนั่งดูทีวีด้วย
ม่ายอาว
ฉันจะตักเก็บไว้
อย่างนั้นแหละ ลงไปเลย
ว้าว!
ว้าว เจ๋งเป้งแฮะ
ซูซี่ไม่ชอบถั่ว งั้นก็...
ตักเยอะๆ ผมจะให้ลูกกินเอง
ทำไมพี่ไม่ต้องกิน โอเคๆ แม่ให้เค้ากิน
อร่อยออก ดูนี่
ก็ต้องงั้นซี พูนๆ เลย
ป็อบอายยังกินผักขมกับถั่วในกระป๋องเลยนะ
ทำตัวตามสบาย
ห้องนี้เจ๋งจริงๆ ค่ะ คุณฮาร์วีย์
ใช่ ฉันคิดว่าเด็กๆ อยากมีที่ของตัวเอง
เอาไว้...เล่นสนุกกัน
นี่ ลองนั่งสิ นั่งเลย ได้อยู่นะ?
เธอชอบมั้ย
ชอบค่ะ
ลูกคิดว่าซูซี่อยู่ที่ห้างฯ เหรอ
ค่ะ
เธอนัดไปกับคลาริสซ่า
เธอควรโทรบอกเรา
อายุสิบสี่ใช้โทรศัพท์เป็น
ผมเข้าใจ ให้ลูกกลับมาผมดุแกเอง
เห็นมั้ย ตุ๊กตาเล็กๆ พวกนี้
ตุ๊กตาผ้าขนสัตว์ เกม
ฉันรู้เด็กๆชอบเล่นเกม
แล้วก็เทียน...
ตุ๊กตานางฟ้าน้อยๆ
น่ารักดีนะ
นางฟ้าน้อยทุกตัวมี...
มันน่ารักมาก รู้มั้ย บางตัวน่ะ
แล้วเราก็ได้มา
ห้องสวย เข้ากับเทียนและทุกอย่าง จริงมั้ย
กฎที่นี่มีข้อเดียว
ห้ามผู้ใหญ่เข้ามา!
ตกลงมั้ย
หมวกเธอสวย ถูกใจฉันมาก
ดื่มอะไรสักหน่อยมั้ย ซูซี่
หนูต้องกลับจริงๆ ค่ะ ไม่... มีมารยาทหน่อยสิ
เธอต้องมีมารยาท
มีมารยาท นั่นเป็นกฎอีกข้อนึง
ในนี้อบอ้าว
ร้อน...เธอร้อนมั้ย
เธอถอดเสื้อตัวนอกออกสิ
เธอน่ารักมาก ซูซี่
ขอบคุณ
เธอมีแฟนหรือยัง
ไม่มีเหรอ ฉันนึกแล้วว่าเธอไม่ใช่เด็กใจแตก
คุณฮาร์วีย์
ที่นี่ดีใช่มั้ย? มันพิเศษ ห้องใต้ดินพิเศษ
ใช่ค่ะ มันพิเศษมากเลยค่ะ
หนูต้องกลับบ้าน
ฉันไม่ให้เธอไป
ฉันไม่ทำเธอเจ็บหรอก ซูซี่
ถ้าเจอเธอ โทรบอกเรานะ ขอบคุณค่ะ
เธอไม่ได้อยู่ที่บ้านสตีด
กุญแจรถผมอยู่ไหน?
กุญแจ? ไม่รู้สิ
ในอ่างข้างประตูมั้ง คุณจะไปไหน
แจ็ค เดี๋ยว
คุณรอตำรวจก่อนได้มั้ย
ฟังนะ...คุณอยู่รอโทรศัพท์
เวร...ซูซี่เจอเรื่องหนักแน่คราวนี้
ไปห้องนอนซะ ลินด์ซีย์
คุณครับ นี่ลูกสาวผม
เธอยังไม่กลับบ้าน คุณเห็นเธอมั้ย
ไม่ ไม่เห็นใครเลย
โทษทีนะ คุณครับ
เห็นเด็กผู้หญิงคนนี้มั้ย
เสียใจด้วย ไม่เห็น
ลองดูรูปนี้ครับ ลูกสาวผม เธอยังไม่กลับบ้าน
คุณเห็นเธอมั้ยครับ ช่วยดูหน่อยได้มั้ยครับ
ซูซานหายตัวไป...สี่ชั่วโมงแล้วใช่มั้ย
ซูซี่ เราเรียกเธอซูซี่
ค่ะ...สี่ชั่วโมงนิดๆ
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอหนีออกจากบ้าน?
ไม่ได้หนี...เธอหายไป
มีปัญหาที่บ้านรึเปล่า
ความขัดแย้งในครอบครัว?
ไม่...ไม่ได้ถึงขั้นปัญหา
บ้านเรามีความสุข ซูซี่เป็นเด็กมีความสุข
เธอไม่เคยไปไหน ผมเข้าใจ
ผมแค่อยากรู้สถานการณ์
เธอกลับบ้านเสมอ
ไม่มีสถานการณ์...
เธอหายไป
ถ้าเห็นเธอ โทรหาผมนะ แน่นอน แจ็ค
เดี๋ยวผมมาอีกที
พ่อ!
ขอโทษครับ
ผมแจ็ค แซลมอน บ้านผมอยู่ทางโน้น
พ่อ!
คุณจดรายชื่อเพื่อนเธอทุกคน
ข้อมูลติดต่อ
และลักษณะเสื้อผ้าที่เธอใส่ให้ผมนะ
ได้ค่ะ ฉันบอกได้
คุณจดเลย เธอใส่...
หมวกไหมพรมถักมือค่ะ
แม่! พ่อ!
หมวกเธอมี...
...พู่ยาวห้อยลงมา
เธอยังมี...
เอ่อ... วันนี้เธอไม่เอาพันพันผ้าคอไป
แต่สวมถุงมือสีชมพู
และถือ... ...กระเป๋าผ้าใบสีส้มที่เอ่อ...
แม่!
เธอมี "โอเทลโล่" อยู่ในกระเป๋าถือ
แล้วก็มีสมุด ดินสอสี...แล้วก็มีปากกา
ขอบคุณนะครับ
ไม่!!!!
ล้อมเทปปิดให้หมด
เร็วๆ เลยก่อนที่ชาวบ้านจะแห่มา
ประกาศโรงเรียนเป็นเขตควบคุมพิเศษ
นั่นอะไร?
เราพบหลักฐานบางอย่าง... ในไร่ข้าวโพดหลังโรงเรียน
มีหลุมใต้ดินกับกองไม้
ส่วนใหญ่เป็นไม้บางๆ กับลังหักๆ
เราคิดว่ามันเป็นซากสิ่งปลูกสร้าง
แล้วซูซี่ล่ะ?
ไม่พบตัวเธอครับ คุณนายแซลมอน
นั่นข่าวดีใช่มั้ย
คุณเจอหมวก แต่ไม่เจอเจ้าตัว
เธออาจไม่ได้ไปที่นั่น
ผมหมายถึง... เรายังพอมีหวัง ใช่มั้ย
เราพบคราบเลือดด้วยครับ
เลือดปริมาณมากทีเดียว
ผมเสียใจด้วยจริงๆ
เราจะต้องผ่านมันไป
ยังไงล่ะ ผมจะดูแลคุณ
ดูแลทุกคน
ผมจะทำให้มันกลับมาดี
คุณทำไม่ได้ แจ็ค
เราจะตามหาลูก ผมสัญญา
ผมจะพาลูกกลับมา
ถ้าคุณเห็นใครหรืออะไรผิดปกติ...
แน่นอนครับ โทร
หรือแวะไปที่สถานีเลย
ขอบคุณที่สละเวลา ยินดีครับ
โชคดีครับ เช่นกัน
นี่กระบะจี๊ปแวกอนเนียร์ใช่มั้ย
คุณฮาร์วีย์ ครับ
ผมนักสืบเลน เฟเนอร์แมน
สวัสดีครับ
ผมอยากจะขอสอบถาม
ครับ เชิญข้างใน
ผมทราบสาเหตุที่คุณมาที่นี่
เวลาเกิดเรื่องแบบนี้
เราจะโทษตัวเอง
ผมคิดแต่เพียงว่า...
ทำไมผมถึงไม่เห็นหรือได้ยินอะไรเลย
เพราะแน่นอนว่า...
เด็กสาวคนนั้นต้องส่งเสียงร้อง
คุณจะทาน... ไม่ล่ะครับ
คุณช่วยลองนึกนะ
เธอสวมแจ็คเก้ตสีน้ำเงิน กางเกงสีเหลือง
เสื้อผ้าประมาณนี้
แจ็คเก้ตสีน้ำเงิน เข้มกว่าหน่อย
รูปที่สอง คุณจะเห็นกางเกง
ไม่ ผมนึกไม่ออกเลย
แต่วันนั้นคุณอยู่บ้าน
วันไหน? พุธที่แล้ว
พุธที่แล้ว...
พุธที่แล้ว ผมอยู่บ้านทั้งวัน
ผมอาจออกไปซื้อของอะไรบ้าง
แต่...
หลักๆ ผมน่าจะอยู่บ้านทั้งวัน
โอเค ดีครับ
เรียบร้อยนะ ขอบคุณ
คุณแต่งงานหรือยัง เคยแต่งครับ
แต่คุณมีลูก
ไม่ ผมอยากมี...แต่ไม่มี
ผมขอดูนั่นได้มั้ย เชิญครับ
ผมทำเองทุกอย่าง
จริงเหรอ จริงครับ ทั้งหมดนี่
ราวระเบียง หลังคา ผนัง เฟอร์นิเจอร์
ผมเคยต่อตู้นะ
แต่เดี๋ยวนี้คนไม่นิยม
ผมใช้เวลากับมันเยอะ
ผมชอบความสมบูรณ์แบบ
เห็นชัดในงาน ขอบคุณ
ฝีมือปราณีตมาก
ผมได้ลองสิ่งใหม่ๆ และพบพรสวรรค์
ในตัวเอง
ใต้บันไดนั่นอะไรเหรอ
ห้องใต้ดินน่ะ
พ่อ
พี่ซูซี่ตายแล้วใช่มั้ย
ฉันล่องลอยห่างออกไป
นั่นคือความรู้สึกที่เกิดขึ้น
ชีวิตกำลังจากฉันไป
แต่ฉันไม่รู้สึกกลัว
แล้วฉันก็นึกได้
มีบางอย่างที่ฉันต้องทำ
บางสถานที่ที่ฉันต้องไป
เรย์
เรย์!
เรย์...เดี๋ยว!
เรย์!
"หากแม้มีหนึ่งโมงยามที่ได้รัก"
"หากแม้มีใจภักดิ์ได้เพียงนั้น"
"หนึ่งเพลาบนโลกาค่าอนันต์"
"ขอมอบรักฉันนั้นแด่เพียงเธอ"
"จาก...แขกมัวร์"
เธอเป็นแขกมัวร์ใช่มั้ย
ทำไม?
ฉันคิดว่านี่เป็นจดหมายเธอ
เธอเอามาจากไหน?
ฉันเก็บได้
ฉันชอบเขียนบทกวี เธอแต่งกลอนเก่งนะ
เธอไม่มีที่อื่นไปรึไง
คิดถึงซูซี่ใช่มั้ย
ฉันไม่เคยรู้ว่า "ตาย" คืออะไร
ฉันเคยนึกว่ามันคือการสูญหาย, แช่แข็ง
มันคือการจากไป
เธอไปแล้ว
แล้วถ้าเธอยังไม่ไป?
ถ้าเธอยังอยู่ที่นี่?
เธอไม่ควรทำอย่างนั้น อะไร?
เธอเป็นใคร ผู้หญิงคนนั้นเห็นเธอ
มือเราสัมผัสกัน
เท่านั้นก็พอแล้ว
หล่อนจะมีไอวิญญาณเธอติดไปชั่วชีวิต
เธอไม่ควรมองย้อนกลับ เธอควรมองไปข้างหน้า
เฮ้ กลับมาก่อน!
เดี๋ยว! เธอเป็นใคร?
ฉันฮอลลี่... ฮอลลี่ โกไลท์ลี่
ฟังดูไม่เหมือนชื่อจริง ถูกต้อง
ฉันยืมชื่อคนอื่นมา เราทำได้บนนี้
บนนี้...เธอหมายถึงสวรรค์เหรอ
เธอนี่ตลกจัง ตลกยังไงเหรอ
นี่ไม่ใช่สวรรค์ เธอยังไม่ได้ไปสวรรค์
แล้วที่นี่คืออะไร?
ที่นี่ไม่ใช่สถานที่หนึ่ง หรือสถานที่ไหน
มันอยู่ระหว่างกลาง
นั่นอะไร? ที่ๆ เราจะไป
ฮอลลี่บอกว่ามีสวรรค์อันกว้างใหญ่ไพศาล
ที่นั่นไม่มีไร่ข้าวโพด
ไม่มีความทรงจำ
ไม่มีสุสาน
แต่ฉันไม่มองไกลไปข้างหน้า
ฉันยังคงมองย้อนกลับ
เธอกลับไปไม่ได้แล้ว
เธอเป็นใคร
มันจบแล้ว มากับฉันเถอะ
ฉันไม่รู้จักเธอ
ทำไมเธออยู่ที่นี่
เธอต้องตัดใจจากโลก
เธอตายแล้ว ซูซี่ เธอต้องไป
ฉันต้องกลับบ้านฉัน
พ่อ!
ฆาตกรที่ฆ่าฉันเริ่มรู้สึกปลอดภัย
เขารู้ว่าคนเราอยากก้าวต่อไปข้างหน้า
คนเราอยากลืมอดีต
เขาอุ่นใจในความคิดตัวเอง
ไม่มีใครสงสัยเขา
แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ฆาตกรไม่เข้าใจ
เขาไม่เข้าใจพลังความรักของพ่อที่มีต่อลูก
พ่อ!
ไม่เป็นไรแล้ว
มันจะเป็นไปด้วยดี
เขารู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ พ่อรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่
ฉันยังอยู่กับพ่อ
ฉันไม่ได้สูญหาย
ถูกแช่แข็ง หรือจากไป
ฉันยังอยู่
ฉันอยู่ในโลกที่สมบูรณ์แบบของฉัน
พ่อ
ผมเห็นพี่ซูซี่
พี่มาห้องผมฮะ
พี่หอมแก้มผม
มานี่สิลูก
พ่อก็เห็นซูซี่นะ
พ่อ
ผมว่าพี่ซูซี่ฟังอยู่นะ
"ฟิล์มรอล้าง - เดือนละม้วน"
ลูกใช้ฟิล์มที่เราให้วันเกิดหมด
หมดเลยเหรอ
งานสร้างสรรค์เป็นอาชญากรรมในบ้านนี้
เอาล่ะ เราจะล้างเดือนละม้วน
เดือนละม้วนเหรอ
ได้รูปมาแล้ว
บางรูปสวยใช้ได้เลย
ทำไมไม่ล้างทีเดียว
มาทีละม้วนนี่มัน... งานอาร์ตของลูก
...บ้าจริงๆนะที่รัก มันบ้า ทำไม?
ทำไมเราต้องลากยาวให้ทรมาน
ไม่ใช่ลากยาว นี่เราตกลงกับลูกไว้
ไม่มีข้อตกลง แจ็ค!
เลน ผมต้องโทรหาคุณ
ซูซี่เป็นเด็กฉลาด เธอไม่ไปไหนกับคนแปลกหน้า
มันต้องเป็นคนที่เธอรู้จัก...คนแถว ๆนี้
ถ้าเป็นของฉัน ฉันจะเล่นตลอดเวลาเลย
ผมมีรายชื่อหลายคน...
โรนัลด์ คนขับรถ มีที่อยู่มั้ย
"นักเรียนแฟร์แฟ็กซ์หาย"
แล้วก็อีกคนนึง เขาเป็นภารโรง ไมเคิล กิทเชลล์
บอกได้เลยว่านายคนนี้ผิดปกติ แกรี่ เดวิส
ชื่ออะไรนะ? เดวิส
เขาทำงานอยู่กรมอนามัย
โอเค ผมจะดูให้นะ แจ็ค
ผมมีที่อยู่เขา
ผมไปสืบเองเลยได้มั้ย
คุณสอบ
แฟรงค์ เปเรตติรึยัง ใคร?
เ-ป-เ-ร-ต-ติ
ใบแจ้งบัตรเครดิตเขาหนี้ท่วม ผมส่งคนประกบอยู่
แจ็ค คุณต้องเชื่อมือผม
เราจับมันได้แน่
เลน ผมกำลังจะโทรไป
ผมได้ข้อความคุณแล้ว
ผมไปสำนักทะเบียน
ข้อมูลเป็นตัน
คุณสืบแต่ผู้ต้องสงสัยเด่นชัด
คนที่เคยทำอนาจารเด็ก ผมเข้าใจ
แต่ผมว่า... คุณกำลังตามผิดทาง
เฮอร์แมน สตอลฟัซ ฝั่งตรงข้าม
ดูปกติทุกอย่าง
แต่เขาใส่ผ้าอ้อมผู้ใหญ่ เฮอร์แมนอายุ 80 แล้ว
ผมตามดูเขาในซูเปอร์มาร์เก็ต เขาซื้อผ้าอ้อมเต็มรถเข็น
เขาเป็นโรคต่อมลูกหมาก
เราต้องย้อนกลับไป...
ดูประวัติครอบครัว อาชญากรรม สภาพจิต
แจ็ค มันเปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก
และภาษี... ภาษีบอกอะไรได้หลายอย่าง
คุณหยุดสักทีได้มั้ย คุณหยุดได้มั้ย
คุณเลิกยุ่งกับเรื่องนี้ได้มั้ย
แจ็ค ผมรู้มันผ่านมา 11 เดือนแล้ว
คุณพยายามจัดการเรื่องนี้ด้วยวิธีของคุณ
แต่เมียคุณรับมันไม่ไหว เธอต้องการความช่วยเหลือ แจ็ค
ใครบางคนที่จะช่วยเธอผ่านมันไปได้
คุณยายมา! คุณยาย! คุณยายมา!
แม่ฉันมาทำไม?
คุณไม่สบาย
เลนเป็นห่วง ผมเป็นห่วง แม่คุณเสนอตัวช่วย
คุณเรียกแม่ฉันมาเหรอ
ลูกรัก! สวัสดีค่ะแม่
ระวังผมแม่ยุ่ง...
ผอมจัง กินอะไรบ้างรึเปล่า กระเป๋าแค่นี้ใช่มั้ย
ถามตลกน่า นั่นแค่เครื่องสำอาง
ยังหล่อระเบิดเหมือนเดิมเลย
ลินด์ซีย์ สวัสดีคุณยายสิ
เจ้าหลานคนนี้เกลียดฉัน
จะดื่มอะไรล่ะ แจ็ค
ผมเลิกดื่มแล้วครับ
นั่นแหละเธอถึงต้องกลุ้ม
เรายังเป็นครอบครัวอยู่มั้ย
เป็นสิจ๊ะ
แม่เธอสติแตก พ่อก็ประสาทเสีย
แล้วยายล่ะเป็นอะไร?
ยายเป็นหัวเรือใหญ่
เดินผ่านป่า...มองหาเจ้าตัวร้าย
เขาเห็นมันสามตัว เขาคว้าปืนขึ้นเล็ง
ควันตลบอบอวล
พวกมันหายไปแล้ว เขารู้ว่านั่นคือควันปืน
พอกระสุนหมด เขาก็วิ่ง...
วิ่งๆๆๆๆ!
วิ่งหนีเข้าป่า
ทันใดเขาก็นึกได้... เขามาโดยไม่มีเจ้าตัวร้าย
ฮอลิเดย์!
เอาละ! โอเค!
ลูกสาวบ้านแซลมอนใช่มั้ย
โอเค
ฮอลิเดย์
คุณยาย
ผมรู้ว่าพี่ซูซี่อยู่ไหน
ซูซี่ไปสวรรค์แล้ว หลานรัก
พี่ลินด์ซีย์บอกว่าสวรรค์ไม่มี
งั้นก็ได้ ซูซี่ตายแล้ว
เดี๋ยวยายก็ตายแล้ว
ทำไมว่ายายงั้นล่ะ ก็ยายแก่แล้ว
35 ยังไม่แก่
หลานดมยาทาเล็บมากไปมั้ง
ยายไม่ตายเร็วหรอก
รู้มั้ยทำไม?
เพราะว่ายายกินยาทุกวัน
คุณยายฮะ
เธออยู่นี่
พี่ซูซี่
พี่ซูซี่อยู่ในระหว่างกลาง
ฉันอยู่ในขอบฟ้าสีน้ำเงิน ระหว่างสวรรค์และโลก
วันเวลาไม่เปลี่ยนแปลง
และทุกคืน ฉันฝันถึงเรื่องราวเดิมๆ
กลิ่นโลกที่เปียกชื้น
เสียงกรีดร้องที่ไม่มีใครได้ยิน
เสียงหัวใจฉันดังก้อง เหมือนมีค้อนทุบอยู่ใต้เสื้อ
และฉันได้ยินเสียงเพรียกหา
เสียงเพรียกของคนตาย
ฉันอยากตามพวกเขาไป
เพื่อหาทางออก
แต่ฉันกลับมาที่ประตูบานเดิมทุกครั้ง
ฉันหวาดกลัว
ฉันรู้ว่าถ้าฉันเข้าไป
ฉันจะไม่ได้กลับออกมา
คนที่ฆ่าฉันมีความสุขอยู่ได้เป็นเวลานาน
เขาอิ่มเอมกับความทรงจำนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาเป็นสัตว์... สัตว์ที่ไร้หน้า
ไม่รู้จักพอ
สุดท้ายเขาจะโหยหามันอีกครั้ง
ความว่างเปล่าหวนกลับมา
ความปรารถนาลุกฮือขึ้นในตัวเขาอีกครั้ง
เข้าไป
ตรงนี้เหรอ เดินอ้อมไป
ฤดูร้อน
เขาเห็นหนุ่มสาว แอบไปจู๋จี๋ในไร่ข้าวโพด
เขาเริ่มสะกดรอยตามไป
...แอบดู
คุณจะขึ้นนอนมั้ย
ได้ เดี๋ยวขึ้นไป
บัคลีย์วาดเหรอ
ใช่ เขาบอกว่านี่บ้านเรา นี่สถานี ตร. นั่นคุณ
ผมเหรอ
ใช่ เขาวาดคุณเป็นสารวัตรใหญ่
ผมอ้วนขึ้น 20 ปอนด์
เป็นเพราะชุดน่ะค่ะ พิษภัยของงานนั่งโต๊ะ
ฉันมาแจ้งกระเป๋าตังค์หาย
เชิญนั่งครับ
หนูอยู่กับมันทุกวัน แล้วชีวิตผัวเมียล่ะ?
ผัวเมียอะไรกัน?
แจ็คนอนอยู่ห้องหนังสือ!
ลูกต้องหาทางผ่านมันไปให้ได้
เเม่
หนูทำใจอยู่ ลูกยอมแพ้ไม่ได้ ลูกต้อง...
เจอแล้ว!
นั่นเชอร์รี่ทำอาหาร
-ขอร้องล่ะแม่! -ลูกต้องอยู่กับมันให้ได้
-หนูก็อยู่ๆนี่ไง -ไม่เลย!
-หนูกำลังเยียวยา -ลูกไม่เข้าห้องซูซี่
ไม่ให้ใครแตะของซูซี่
ลูกเปิดสุสานไว้กลางบ้าน!
ลูกคิดว่ากดเก็บไว้
ความเจ็บจะหายไปเหรอ
"แจ็ค"
แม่ฉันไปไกลเท่าที่แม่จะไปได้
แม่ได้งานในไร่เล็กๆ นอกเมืองซานตาโรซ่า
งานหนัก แต่แม่ไม่เกี่ยงงาน
หากมีใครถาม แม่จะบอกว่าแม่มีลูกสองคน
"ลินด์ซีย์ลูกรัก"
และลินด์ซีย์...
คนที่พูดเสมอว่าไม่เชื่อในความรัก
เธอได้พบความรัก
และนั่นยังไง
วินาทีที่ฉันจะไม่มีวันได้สัมผัส
น้องสาววิ่งแซงหน้าฉันไปแล้ว
เธอเติบโตเป็นสาว
เป็นอะไรล่ะ? ฉันนึกว่าเธอมีความสุข
ฉันมีความสุข
ฉันมีความสุขมาก
แล้วเธอร้องไห้ทำไม
เธอคิดว่าน้องไม่อยากจูบเขาเหรอ
เปล่า
เค้าเต็มใจ
เค้าอยากจูบหนุ่มคนนั้นมาก
ฉันเฝ้ามองเรย์อยู่เสมอ
ฉันอยู่ในอากาศรอบตัวเขา
ฉันอยู่ในเช้าฤดูหนาว ที่เขาอยู่กับรูธ คอนเนอร์ส
ผู้หญิงผู้มีความเชื่อแปลกประหลาด
ซึ่งมีสัมผัสรับรู้ถึงคนตาย ท่ามกลางคนเป็น
เรย์จะคิดถึงฉันบ้างเป็นบางครั้ง
แต่เขาก็เริ่มสงสัยว่า...
มันถึงเวลาเก็บความทรงจำ เข้าลิ้นชักหรือยังนะ
มันถึงเวลาตัดใจจากฉันหรือยัง
อะไรน่ะ?
โอ๊ะ โทษที
ลินด์ซีย์ ขว้างมา
"ซูซี่ แซลมอน กับ ลินด์ซีย์ แซลมอน (รูปขวา)"
"พิธีไว้อาลัย"
"รุ่น 77 - นักเรียนมัธยมแฟร์แฟ็กซ์"
"งานสัมมนาเด็กพรสวรรค์"
ฆาตกรที่ฆ่าฉันมีสัญชาตญาณที่ไว
เขารู้ว่าน้องสาวฉัน...
เริ่มสงสัยชายรักสันโดษในบ้านหลังสีเขียว
เธอดูเหมือนจงใจบีบคั้นเขา
และเขาขุ่นเคืองใจ
เขาเริ่มรู้สึกถึงความกระหายอันคุ้นเคย
"ฟิล์มรอล้าง"
แม่ ดูทางนี้! เดี๋ยวนะ!
ระวังนะลูก
แม่!
น่ารักนะครับ สวยนะ
แม่ ดูทางนี้!
พ่อ มองหนูค่ะ!
โอ๊ะ คุณแซลมอน
ไฮ
นั่นอะไร
ผลงานที่ผมกำลังทำ
คุณล่าสัตว์เหรอ เป็ด
นั่นกับดักใช่มั้ย ใช่
มันใช้งานได้จริงเหรอ ก็จริงสิ
มันสำคัญที่การอำพราง ศิลปะของการอำพราง
เเละความอดทน
ความอดทนอย่างสูง ผมนั่งซุ่มในที่มืดหลายชั่วโมง
ผมเป็นคนรักกิจกรรมนอกบ้าน
ผมทำมาตลอด
คุณแซลมอน?
ผมแค่...
ผมยังไม่เคยได้แสดงความเสียใจกับคุณเลย
พ่อ
นี่ มาให้ผมช่วยคุณ
ไม่ต้อง ผมยกเองได้
ไม่เป็นไร ผมช่วย
ก็ได้
ขอบคุณครับ
นี่ให้คุณครับ
โธ่ คุณฮาร์วีย์ ไม่ต้องก็ได้ค่ะ
ไม่เป็นไรครับ
กลิ่นหอมนะ
มองทางนี้! ระวังนะลูก
โอ้ กลิ่นหอมจริงๆ ด้วย
หอมมาก ใช่
มันทั้งสวยและหอม
พ่อ มองหนูค่ะ!
ผมว่าคุณกลับไปได้แล้ว คุณแซลมอน
กลับบ้านคุณไป!
เสียใจนะ
ผมช่วยคุณไม่ได้
เเกทำอะไรเธอ? แกทำอะไรลูกสาวฉัน?
บอกฉันสิ! ลูกฉันอยู่ไหน?!
คุณต้องหยุด แจ็ค
คืนนี้คุณเกือบถูกจับแล้ว
คุณโชคดีที่จอร์จ ฮาร์วีย์ไม่เอาเรื่อง
โชคดีเหรอ
พ่อเธอทุบประตูหลังบ้านเขาทะลุ
พ่อน่าจะอัดหัวมันทะลุไปเลย
ลินด์ซีย์ คุณได้ยินมั้ย แจ็ค
คุณจะให้ลูกเอาเป็นแบบอย่างใช่มั้ย
คลั่งอาละวาด!
พ่อไม่ได้บ้า ฉันก็ไม่ได้ว่าบ้า
งั้นทำไมคุณไม่ฟังพ่อพูด เพราะเธอต้องมี "หลักฐาน" ลินด์ซีย์
เธอเที่ยวกล่าวหาจอร์จ ฮาร์วีย์ลอยๆ
โดยไม่มีหลักฐานไม่ได้
คุณมันน่าสมเพช
ยอมรับเถอะ
คุณเลิกหาซูซี่ไปนานแล้ว
เลนพูดถูก
เขาพูดถูก
มันถึงเวลาที่เราควรหยุด
เรายื้อยุดมานานเกินไป
มันต้องหยุดเสียที
พ่อ...
ทุกอย่างจะเป็นไปตามทางของมัน ลินด์ซีย์
เลน ขอบคุณนะ คุณเป็นเพื่อนที่ดีมากของผม
ผมพูดแทนอบิเกลด้วย
คุณเป็นเพื่อนที่ดีมากของเราสองคน
การฆาตกรรมเปลี่ยนได้ทุกสิ่ง
ตอนฉันยังมีชีวิต ฉันไม่เคยเกลียดใคร
ตอนนี้หัวใจฉันอัดแน่นด้วยความเกลียด
ฉันอยากให้เขาตาย
ฉันอยากให้เขาหนาวตาย ไม่มีเลือดในตัวเหลือเลยสักหยด!
ดูฉันสิ
ดูที่เขาทำกับฉันสิ!
ตอนนี้ฉันเป็นอะไร?
คนตายเหรอ? คนหลงทางเหรอ? คนหาย?
ฉันไม่ใช่อะไรสักอย่าง!
ฉันมันโง่
ฉันมันโง่บรมโง่
เธอไม่ควบคุมตัวเองนะ ซูซี่
เขาไม่ได้อยู่เหนือเธอ
เธอหลุดพ้นจากเขาได้ แต่ไม่ใช่ด้วยการล้างแค้น
เธอจะรู้อะไร? เธอมันไม่รู้อะไรสักอย่าง
ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันฆ่าฉัน!
เธอจะได้เห็น ซูซี่ สุดท้ายแล้วเธอจะเข้าใจ
ทุกคนล้วนต้องตาย
ไบรอัน เข้ามาอีก ตามมาๆ
โอเค ก็เดินอยู่เนี่ย
พ่อ?
พ่อ!
พ่อ! พ่อ!
ฉันตระหนักถึงสิ่งที่ตัวเองทำ ฉันดลใจให้พ่อหยุด
ฉันดลใจพ่อให้หันกลับ
ฉันรู้ว่าเป็นแก!
ออกมา!
ออกมาเจอหน้าฉันสิ
แกได้ยินฉันมั้ย ไอ้ชาติชั่ว
ปล่อยฉัน!
ไอ้ห่าโรคจิต!
ไบรอัน หยุด! เดี๋ยวเขาตายหรอก
ไบรอัน หยุด! หยุดสิ!
แกจะปล้ำแฟนฉันใช่มั้ย
พ่อ!
ไบรอัน หยุด! ปล่อยเขา!
ไบรอัน หยุด! หยุด!
เธอฆ่าเขาแล้ว ไม่เห็นเหรอ
เขาตายแล้ว ไปเร็ว
ไป!
ฉันจึงได้รู้ว่า...พ่อไม่มีวันทอดทิ้งฉัน
พ่อไม่มีวันนับฉันเป็นคนตาย
ฉันเป็นลูกสาวของพ่อ
และพ่อเป็นพ่อของฉัน
พ่อรักฉันเท่าที่พ่อคนหนึ่งจะรักลูกได้
ฉันต้องปลดพ่อออกจากบ่วง
โซฟี ซิเชตตี เพนซิลเวเนีย 1960
เธอเคยเป็นเจ้าของบ้านที่เขาเช่า
แจ็คกี้ ไมเยอร์, เดลาแวร์ 1967
เธออายุเพิ่งย่างสิบสาม
ศพเธอถูกพบแช่อยู่ในคูน้ำข้างถนน
ลีอาห์ ฟ็อกซ์, เดลาแวร์ 1969
เธอหมดลมหายใจแล้ว ตอนที่เขาโยนศพเธอลงแม่น้ำ
ลานา จอห์นสัน, 1960 บัคส์ เคาน์ตี้, เพนซิลเวเนีย
เธอถูกล่อเข้าไปในกระท่อม ที่เขาสร้างจากประตูเก่า
เธออายุน้อยที่สุด...เพียงแค่หกขวบ
ฟลอร่า เฮอร์นานเดซ, เดลาแวร์ ปี 1963
เขาแค่อยากลูบไล้ตัวเธอ แต่เธอกรีดร้อง
เดนิส ลี่อัง คอนเน็คติกัท, 1971
อายุสิบสาม เธอกำลังรอให้พ่อกลับมาปิดร้าน
ตอนที่เธอหายตัวไป
เดนีส ลี่อัง ซึ่งบางครั้งชอบให้คนเรียกเธอว่า
ฮอลลี่
ซูซี่ แซลมอน อายุสิบสี่ นอร์ริสทาวน์, เพนซิลเวเนีย 1973
ถูกฆ่าตายในห้องที่เขาสร้างไว้ใต้ดิน
เอาละวิ่งไป ชิดไปทางขวา
ไหวมั้ย ลินด์ซีย์ โค้ชวิ่งไปก่อน
แน่ใจนะ ไม่เป็นไรค่ะ ไปเถอะ
แล้วตามไปนะ?
"จับวัยรุ่นซ้อมอริปางตาย"
"เด็กบ้านแซลมอน"
"ไร่ข้าวโพด"
"บ้านแซลมอน"
"ฝาปิด"
"ประกาศนียบัตรเกียรติคุณ"
พ่อ!
พ่ออยู่ไหน
เเม่
แม่มาทำอะไรที่นี่ ไม่สำคัญน่า เธอมาอยู่บ้านแล้ว
มาอยู่เลยเหรอ
แน่นอนกลับมาอยู่เลย
บัคลีย์ล่ะ? เขาไปซ้อมฟุตบอล
อีกหนึ่งชั่วโมงแม่จะไปรับ
ที่รัก
แจ็ค
ดูเธอสิ
เกิดอะไรขึ้น
มันเป็นที่เกิดอาชญากรรม ปิดล้อมเทปทั้งบ้าน
ไม่ได้ๆๆ คุณมาช้าไป
เราปิดรับแล้ว
ปิดแล้วเหรอ ใช่
ผมอยากกำจัดไอ้ตู้เซฟนี่มากเลย
ขอโทษนะคุณ ผมกำลังจะกลบหลุมแล้ว
คุณจะกลบหลุมแล้วเหรอ
อ้อเหรอ คือ... ผมไม่อยากรบกวนหรอกนะ แต่...
ให้ช่วยยกมั้ย เอาสิ ช่วยหน่อย
หนูมาที่นี่แทบทุกวัน
หนูชอบนั่งฟังเสียงต่างๆ
เห็นฮอลลี่มั้ย
เธอบอกพี่เกี่ยวกับที่นี่เหรอ
ใช่
งั้นพี่ก็คงพร้อมแล้ว
หนูชื่อฟลอร่า เฮอนานเดซ
คนอื่นๆ ใกล้จะมาถึงแล้ว
นั่นใคร?
ไม่รู้จักหรอก แต่เขาทำให้ฉันขนลุกซู่
ขนลุกซู่? เธอพูดยังกับเด็กอายุ 12
มันสวยงาม
แน่นอนสิ มันต้องสวยงาม
มันคือสวรรค์!
เอาละ ช่วยกันกลิ้งต่อ
เธอยังรออะไรล่ะ เธอเป็นอิสระแล้ว!
เกือบแล้ว
แต่ยังไม่ใช่
เรย์!
รูธ!
เกิดอะไรขึ้น
เธอเป็นอะไร?
รูธ?
ซูซี่
เธอเคยแต่งกลอนให้ฉัน
เธอแทนตัวเองว่าแขกมัวร์
เอาละ ผมจัดการต่อเอง
จูบฉัน
เธอสวย ซูซี่ แซลมอน
สิ่งเหล่านี้คือโครงกระดูกแสนสวยงาม ที่งอกขึ้นมาหลังจากที่ฉันจากไป
มันคือความผูกพัน บางครั้งมันโอนเอนง่อนแง่น
บางครั้งมันแลกด้วยความสูญเสียครั้งใหญ่
แต่มันยังคงสวยสดงดงาม
มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากที่ฉันตาย
ฉันเริ่มมองสิ่งต่างๆ ด้วยสายตาที่หวัง...
...จะประคับประคองโลกให้หมุนต่อไป
แม้เมื่อไม่มีฉันอยู่ในนั้น
คืนนี้หนาวจังนะ
จะติดรถไปไหนมั้ยล่ะ
ไม่
ไม่เหรอ
แน่ใจเหรอ ข้างนอกนี่หนาวจัดเลย
เธอจะไปไหนฉันไปส่งได้ทุกที่
เอามั้ยล่ะ?
ฟังนะลุง ฉันไม่สนใจ โอเค้?
ฉันไม่ได้จะอะไรเธอ แค่อยากแสดงน้ำใจ
เท่านั้นเอง
หญิงสาวตัวคนเดียวดึกๆไม่ปลอดภัยนะ ไม่ได้ยินหรือไง
ไสหัวไป!
ตอนที่แม่เข้ามาในห้องฉัน
ฉันตระหนักว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันเฝ้ารอคอยแม่
ฉันรอคอยมานานเหลือเกิน
ฉันหวั่นใจว่าแม่จะไม่มา
แม่รักลูกนะ ซูซี่
ไม่มีใครสังเกตหรอกตอนเราจากมา
ฉันหมายถึง... วินาทีที่เราเลือกจริงๆว่าจะไป
อย่างดีคุณก็รู้สึกถึงเสียงกระซิบ หรือคลื่นกระซิบ...
...พลิ้วแว่วแผ่วเบา
ฉันนามสกุลแซลมอน เหมือนปลาแซลมอน
ฉันชื่อซูซี่
ฉันอายุสิบสี่ตอนที่ถูกฆาตกรรม
เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ปี 1973
ฉันอยู่ที่นี่เพียงไม่นาน
แล้วจากนั้นฉันก็จากไป
ฉันขอให้ทุกคนอายุยืนและมีความสุขนะคะ